Het gevaar van psychodelica (Ayahuasca)

//Het gevaar van psychodelica (Ayahuasca)

In dit artikel wil ik uiteenzetten waarom het gebruik van psychodelica zoals Ayahuasca gevaarlijk is.  Het blokkeert namelijk je bewustwordingsproces en spirituele ontwikkeling. Dit gebeurd doordat het middel zelf een beleving creëert waarin je gaat geloven dat je meer zelfinzicht en bewustwording krijgt. Echter dragen die zogenaamde (zelf)inzichten en bewustwordingsmomenten niet bij aan je ‘echte’ bewustwording en spirituele ontwikkeling in nuchtere toestand. Aan de hand van 3 punten zal ik dit uitleggen.

 

Wat is psychodelica eigenlijk?

Er zijn diverse middelen die men al eeuwen gebruikt voor meer zelfinzicht, bewustwording en spirituele groei. Denk aan Ayahuasca (DMT), Paddo’s, truffels (psilocybine) , Peyote (Mescaline), wortel van de plant iboga (ibogaïne) en LSD.

Al deze middelen activeren (net zoals de gewoonlijke drugs; XTC, cocaïne, heroïne) net weer andere stofjes en daardoor een ander netwerk in je brein wat dus voor net weer een ander soort beleving zorgt. Echter hebben de psychodelica middelen met elkaar gemeen dat je bepaalde sensaties en belevingen krijgt waardoor het lijkt alsof je delen van jezelf en de externe wereld leert kennen die je eerder niet zag. Zo kunnen er bijvoorbeeld oude ervaringen naar boven komen waardoor het lijkt alsof je die verwerkt. Je ziet allerlei kleuren en lagen in de externe wereld, waardoor het lijkt alsof je andere dimensies van de wereld kan zien. Ook voel je een sterke verbinding met alles om je heen. Daarnaast lijkt het alsof je andere perspectieven kan innemen waardoor men beweert wijzer te worden en meer inzicht te krijgen.

Door al deze effecten worden deze middelen veel gebruikt in de spirituele omgeving met als doel meer inzicht en bewustwording. Het helpt je echter niet vooruit in je bewustwordingsproces en spirituele ontwikkeling, maar blokkeert deze zelfs. Hoe dit kan zal ik hieronder proberen uit te leggen aan de hand van 3 punten.

 

Punt 1: Inzicht als onderdeel van een persoonlijk proces

Het kenmerk van psychodelica is dat het bepaalde stofjes en netwerken activeert in je brein dat ervoor zorgt dat je gaat beleven en denken dat je meer inzicht, bewustwording en verbinding ervaart. De beleving en inzichten komen dus puur en alleen voort uit het gebruik van het middel en niet vanuit je eigen persoonlijke, emotionele, cognitieve en spirituele ontwikkeling. Het bouwt niet voort op het punt waar je in je ‘nuchtere’ ontwikkeling staat. Een inzicht krijg je door zelf actief in nuchtere staat je levenservaringen om te zetten in inzichten. Dit gebeurd via meditatie, zelfreflectie en bezinning. Het verkrijgen van zelfinzicht en inzicht is onderdeel van een nuchter cognitief, emotioneel  en reflectief proces.

Je kunt niet een middel innemen en dan inzichten verkrijgen. Psychodelica geeft je enkel het gevoel dat je inzichten krijgt. Dit is het kenmerk van drugs, het geeft je het gevoel dat je blij bent ‘XTC’, het geeft je het gevoel dat je zelfverzekerd bent ‘cocaïne’, het geeft je het gevoel dat je ‘inzichten en oude trauma’s verwerkt ‘Ayahuasca’. Echter veranderd er niets wanneer je weer nuchter bent, je bent niet verder gegroeid en hebt ook niet echt iets verwerkt. Het enige wat er daadwerkelijk is gebeurd is dat je een herinnering hebt van de beleving die je tijdens je trip hebt gemaakt.

 

Punt 2: Hechting aan ‘de beleving’

Wat je ziet bij mensen die psychodelica gebruiken is dat ze gehecht raken aan de beleving tijdens het gebruik. Ze vinden de beleving zo fijn en speciaal dat ze die steeds weer willen ervaren. Op deze manier raken ze er gehecht aan. Ook vereenzelvigen ze de beleving. Door de ophemeling en het speciaal vinden van de ervaring raken ze eraan gehecht. Ze willen dan steeds weer die beleving krijgen en gaan zich met de beleving vereenzelvigen, ofwel identificeren.

Ze zeggen dat het hun inzicht geeft, hun oude trauma’s worden verwerkt en dat ze erdoor spiritueel groeien. Aan hechting zit verslaving gekoppeld. Wanneer men dus gehecht raakt aan die belevingen en zich ermee vereenzelvigen wat inhoud dat men denkt dat hij of zijzelf werkelijk inzicht krijgt over zichzelf. De beleving die ze krijgen zeggen namelijk dingen over hunzelf of laten hun dingen zien die ze eerder niet konden zien en beleven. Men raakt gehecht aan die beleving, aan het ‘zelfinzicht’ en ‘inzicht in de wereld’ krijgen. Dit wordt een verslaving, men ontwikkelt filosofieën over de wereld en zichzelf door deze belevingen.

 

Obsessief naar binnen kijken

Men raakt geobsedeerd door zichzelf, door zijn interne belevingswereld. Deze mensen willen enkel nog maar naar binnen, in hunzelf kijken met die middelen op. En wanneer ‘de trip’ voorbij is willen ze enkel nog maar praten over de ervaring van die trip. Dit is dus heel gevaarlijk, die hechting aan- en vereenzelviging van, die belevingen. Wat je ziet bij deze mensen is dat ze stagneren in hun spirituele groei. Ze stagneren in de verbinding met de omgeving en verliezen hun warmte en sensitiviteit voor de externe wereld.

Wanneer men het echte spirituele pad volgt zal men vanzelf spirituele ervaringen krijgen. Deze ervaringen zullen dan samen gaan met niet-gehechtheid waardoor de deur naar buiten je zintuigen, buiten je fysiologische belevingen steeds meer opengaat. Er is dus echt een groot verschil tussen ‘echt’ buiten je zintuigen en fysiologische beleving te zijn en in je lichaam die gevoelens te ervaren van verbinding en inzicht. De echte zoeker of spiritualist mag zich dus niet verwarren met de puur fysiologische, kunstmatig opgewekte, spirituele ervaring en de ‘echt’ te ontvangen spirituele beleving (genade, verlichting, vreugde, dankbaarheid) waaruit de echt verbinding voortkomt met de zuiverste liefde. Wanneer je eenmaal bij dat ‘echte’ gevoel bent weet je dat dat het echte is, maar als je daar nog niet bent geweest kan men snel verdwaald worden in het neppe, kunstmatige gevoel.

 

Punt 3: De deur naar buiten: buiten je fysiologische lichaam en beleving

De materialisten zouden zeggen dat er niet zo iets is als een alles doordringende energie of geestelijkheid. En daarom is voor hun de beleving vanuit middelen voldoende, want vanuit hun zienswijze is er simpelweg niet meer. Echter is er wel meer. Vele mensen, spirituele en religieuze stromingen zeggen dit en vele mensen hebben dit ook beleefd. Het valt niet onder woorden te brengen hoe het voelt om in die zuivere liefde te zijn, in dat ‘iets’ te zijn, buiten jezelf. De mensen die zo ver zijn hebben ook niet de behoeft om dit te delen, ze zijn helemaal onthecht van al hun lichamelijke en materiële verlangens en behoeften.

Ze kunnen in nuchtere toestand buiten hun fysiologische beleving treden. En voelen dan verbinding met en compassie voor alles wat leeft. Dit punt hebben ze kunnen bereiken door lange periodes van meditatie, bezinning en reflectie in nuchtere toestand. Alleen op die manier zullen de spirituele ervaringen duurzaam en blijvend zijn en doorwerken in je persoonlijkheid en gehele leven. Via drugs geïnduceerde gevoelens zullen enkel een roes zijn, een tijdelijk surrogaat gevoel die je niet verder helpen in je bewustwordingsproces, maar je juist daarvan af houdt.

 

Metafoor: het brein vol stations met verbindingen, elk station een ervaring

Je moet het zo zien. Het brein is één groot netwerk van verbindingen tussen stations. Elk station is een opgeslagen beleving, een herinnering waaraan gevoelens gekoppeld zijn. Sommige onverwerkte ervaringen kunnen stations worden met weinig tot geen verbindingen met de rest van het brein. Een trigger kan er dan opeens voor zorgen dat het station wordt geopend. Waardoor herinneringen, gevoelens en bepaald gedrag zich aan jouw bewustzijn openbaart.

Ons brein is dus een warboel met ontelbaar verbindingen tussen ontelbaar stations. Wanneer men iets waarneemt wordt daardoor iets getriggerd in dat brein, bij een bepaald station. Men voelt en/of handelt dan. Bij het gebruik van middelen misleid je je brein eigenlijk. Alcohol bijvoorbeeld schakelt tijdens de roes veel stations in het brein uit. Weer andere middelen activeren enkel een aantal stations en schakelen de rest uit.

 

Eerste ervaringen onderaan, nieuwe ervaringen bovenaan

De stations zijn in lagen op elkaar gebouwd. Je eerste jeugdervaringen zijn dus helemaal onderaan en zo wordt elke ervaring boven op de ander gebouwd. Ayahuasca schakelt in dit geval de bovenliggende stations uit en kan onderliggende stations activeren. Waardoor het lijkt alsof je jeugdtrauma’s verwerkt of zelfinzicht krijgt. Ook worden onderliggende stations geactiveerd die weinig of helemaal geen verbindingen hadden met de rest. Dit betekent dus dat je er moeilijk bij kon komen. Tot je dit middel gebruikte. Na de roes van het middel blijft het brein gewoon zoals het ervoor was. Maar je hebt wel weer een nieuw station gebouwd met de nieuwe ervaring die je door het middel hebt gehad.

 

Aanmaken van nieuwe stations, nieuwe ervaringen

Zo maak je er dus steeds weer een nieuw station bij tijdens elk gebruik van psychodelica. Terwijl spirituele groei juist het afbouwen van die stations is. Bij spirituele beoefening ga je vanaf boven structureel alle stations af om ze te sluiten. Zo kom je automatisch ook bij de dieperliggende en ook bij die stations die geen of weinig verbindingen hadden. Dit pad is duurzaam en blijvend. Uiteindelijk, langzamerhand bij het steeds meer sluiten van stations in je brein zal je steeds meer spirituele ervaringen krijgen. De deur naar buiten komt dus steeds meer open te staan tot je alle stations hebt gesloten en je van binnenuit naar buiten kan. Dit proces kan niet geforceerd worden en dient gedaan te worden met beleid.

Het spirituele pad sluit langzaam vanzelf alle stations. Voor ieder soort type mens is er een ander spiritueel pad. Met de beoefening die bij jou als persoon past. Al deze paden leiden tot spirituele groei met uiteindelijk de verbinding met die flow van zuivere liefde, die flow die door je heen stroomt, die door alles heen stroomt. Die flow die enkel en alleen ervaren kan worden door het sluiten (onthechten) van alle stations van boven naar beneden.

 

Conclusie

Kortom, elk middel zorgt voor juist meer stations van ervaringen in je brein wat je juist meer wegduwt en verder weg brengt van spirituele groei. Daarnaast zorgen die middelen voor een kunstmatige, op zichzelf richtende spirituele beleving. Wat weer zorgt voor meer hechting aan jezelf, aan de materiële wereld. Er komen dus meer nieuwe stations en de hechting aan jezelf wordt vergroot. Twee zaken die juist dient te worden afgebouwd voor meer zelfinzicht en spirituele groei.

Dat betreffende middelen je wel de illusie geven van spirituele ervaringen is mijn inziens zeer gevaarlijk. Laat je dus niet misleiden en bewandel het ware pad. Er zijn geen smokkelroutes. Juist het opzoek gaan naar smokkelroutes is ook weer niet spiritueel want dan doe je het om het resultaat, daar zit weer verlangen en gehechtheid in. Hechting aan het resultaat van je handeling. Het is juist de bedoeling om onthecht te worden van je handelingen en de resultaten daarvan. In elk ‘juist’ spiritueel pad zit vanzelf de beoefening van onthechting, dienstbaarheid en dankbaarheid.

Alle stations sluiten langzaam vanzelf bij het volgen van een spiritueel of religieus pad waarin je overgave en liefdevolle toewijding toont in al je handelingen. Langzaam ontsluier je je innerlijkheid en openbaart zich de goddelijke tempel in jezelf met de deur naar buiten, buiten jezelf, voorbij je zintuigen, voorbij je fysiologisch lichaam, in het universele bewustzijn, in zuivere liefde.  De liefde die ons allemaal met elkaar verbind.

 

By |2019-01-06T19:15:13+00:00november 4th, 2018|Onbewust leven|3 Comments

3 Comments

  1. Frank november 13, 2018 at 7:59 pm - Reply

    Beste Alin, ik ben benieuwd of je zelf wel eens ayahuasca hebt gebruikt?

    • Alin
      Alin november 14, 2018 at 6:51 am - Reply

      Beste Frank, bedankt voor je bericht. Ik heb een periode gehad waarin ik veel paddo’s en lsd heb gebruikt (en daarvoor ook veel drugs zoals XTC en cocaïne). Na die periode heb ik 2x ayahuasca gebruikt in een groep waar ik ook veel met andere gebruikers heb gepraat. In het begin gebruikte ik drugs om te vluchten van mijn gevoelens. Op gegeven moment ging ik ander soort drugs gebruiken zoals psychedelica om meer bewustwording te krijgen. Pas later besefte ik me dat de zuivere manier, zonder middelen het meest duurzaam is en ‘echt’ aansluit op je spirituele en emotioneel ontwikkeling.

      Heb jij weleens Ayauasca gebruikt? Wat zijn jouw ervaringen? Heb jij wel het gevoel dat het een bijdrage levert aan je bewustwordingsproces? En denk je dat dat steeds zo zal zijn of dat er een grens is waarna je zonder verder zou moeten? Ik hoor het graag 🙂 Namaste Alin

  2. Frank november 14, 2018 at 12:05 pm - Reply

    Hallo Alin, bedankt voor je reactie. Dat plaats de boodschap van de blog in een ander daglicht voor mij. Ik heb inderdaad ervaring met ayahuasca en ook met truffels. Ik ben van mening dat deze middelen mij zeker hebben geholpen in mijn bewustwordingsproces, misschien niet dat er compleet nieuwe inzichten zijn ontstaan, maar wel dat het processen zo duidelijk blootlegt en dat ik als het ware zodanig met mijn neus op de feiten werd gedrukt, dat ik er duidelijk krachtiger van ben geworden. En meer ben gaan geloven in mijn waarheid en liefde. Dus in die zin ben ik van mening dat het zeker nuttig is geweest in mijn bewustwordingsproces. De laatste keer dat ik truffels gebruikte kreeg ik duidelijk de boodschap dat ik nu even klaar ben met dat middel, dat ik er voorlopig af moet blijven, omdat het me momenteel geen nieuwe inzichten meer kan geven. Inderdaad is het nu tijd om op de zuivere manier mezelf verder te ontwikkelen, maar ik geloof dat wanneer het moment komt ik ook weer open zal staan voor ayahuasca of truffels. Ik snap je waarschuwing voor verslaving en afhankelijkheid goed, ik zie het als een hulpmiddel(goede begeleiding is hierbij een must) en zeker niet als de weg. Namaste Frank

Leave A Comment